środa, 10 maja 2017

Natalia LL. Sum ergo sum


Kiedy: 19.05–01.10.2017Wernisaż wystawy: 19 maja 2017 r., godz. 19.00Spotkanie z artystką: 19 maja 2017 r., godz. 17.00 (Kino Centrum)
Kurator: Mateusz KozieradzkiKoordynacja: Renata Sargalska
Natalia Lach-Lachowicz – Natalia LL – to jedna z najważniejszych polskich artystek 2. połowy XX wieku. Prezentowana w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu wystawa Sum ergo sum ma charakter retrospektywny i stanowi próbę uporządkowania oraz podsumowania całego dorobku artystki – od początków twórczości w latach 60. XX wieku do najnowszych prac z 2016 roku. Jest to największa prezentacja twórczości artystki w całej jej karierze. W ramach wystawy, poza pracami, które przeszły już do kanonu polskiej sztuki współczesnej, takimi jak Sztuka konsumpcyjna czy Sztuka postkonsumpcyjna, prezentowane są dzieła artystki nieznane dotychczas szerokiej publiczności. Miejsce prezentacji – Toruń – także jest symboliczne. To właśnie tu, na samym początku swojej kariery w 1962 roku, artystka zdobyła pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim Festiwalu Fotografii Studenckiej. Praca pt. Egzystencje I, która zdobyła nagrodę, dokładnie po 55 latach jest pokazywana na toruńskiej wystawie razem z fotografią z kolekcji CSW, przedstawiającą młodą artystkę na tle niniejszej pracy, umieszczonej na pokonkursowej wystawie.
W wystawie zrezygnowano z układu chronologicznego na rzecz uwydatnienia różnorodnych idei, które niejako wyznaczały kolejne etapy twórczości artystki. Takie skupienie na obszarach problemowych – poszczególnych elementach zainteresowań Natalii LL – pozwa a na analizę zmieniających się postaw twórczych, uwydatniając fakt, iż wiele je łączy. Jedne wynikają z drugich, tworząc wspólną narrację i scalając się w opowieść o twórczym życiu artystki, w którym sztuka od zawsze odgrywała największą rolę. Łaciński tytuł wystawy – Sum ergo sum (Jestem więc jestem) – odnosi się bezpośrednio do obecności artystki w świecie sztuki, ale również w otaczającej nas rzeczywistości. Staje się też impulsem do kontemplacji naszego bytu i obecności.
Specjalnie na wystawę odtworzono kilka efemerycznych prac, takich jak instalacje przygotowywane na potrzeby pojedynczych wystaw, które następnie były niszczone ze względu na problemy w ich przechowywaniu. Dzięki zachowanym w archiwum artystki licznym zapisom fotograficznym oraz materiałom pozyskanym w kwerendach w polskich muzeach zrekonstruowana została między innymi piramida, w której w latach 70. Natalia LL wykonywała swoje seanse. Towarzyszy jej film, prezentujący część tamtych dokonań. Na wystawie pokazujemy także prace, które przeszły gruntową konserwację, m.in. Duszę drzewa – rozbudowany cykl z 1996 roku składający się z wielkoformatowej fotografii, sześciu obrazów wykonanych farbą oraz trocinami na płótnie lnianym oraz dziesięć rysunków stworzonych również z trocin na papierze czerpanym. Wystawę dopełniają autorskie teksty Natalii LL przedstawiające koncepcje jej twórczości.

Natalia LL (Natalia Lach-Lachowicz) urodziła się 18 kwietnia 1937 roku w Żywcu. W latach 1957–1963 roku studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie ASP) pod kierunkiem prof. S. Dawowskiego. Zajmuje się malarstwem, fotografią, rysunkiem, sztuką performance i wideo. W 1970 roku razem z Andrzejem Lachowiczem i Zbigniewem Dłubakiem założyła Galerię PERMAFO. W 1975 roku włączyła się do międzynarodowego ruchu sztuki feministycznej, biorąc udział w licznych sympozjach i wystawach. W 1997 roku była stypendystką Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W latach 1978–1981 pełniła funkcję komisarza I i II Międzynarodowego Triennale Rysunku we Wrocławiu, w latach późniejszych była wiceprzewodniczącą IV i VI Międzynarodowego Triennale Rysunku we Wrocławiu. Stypendystka „Verein Kultukontakte” w Wiedniu w 1991 roku i „PRO-HELVETIA” w Szwajcarii w 1994 roku. Od 2004 roku jest starszym wykładowcą Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.


piątek, 21 października 2016

X edycja Festiwalu Performance Koło Czasu

17.11–20.11.2016
Uczestnicy: Mariusz Andrzejczyk, Gagik Aroutiunian, Mateusz Bautembach, Anna Bielawska, Katarzyna Gołębiewska, Sylwia Gorak, Bartek Jarmoliński, Konrad Juściński, Stefan Kornacki, Wojciech Kowalczyk, Julia Kurek, Anna Kosarewska, Zuzanna Larysz, Daniel Lewan, Marinka Limat, Ivka Macioszek, Mikołaj Makiłła, Dawid Marszewski, Wiktoria Morawska, Zachary Ostrowski, Jakub Pieleszek, Justyna Piotrowska, Liliana Piskorska, Vojislav Radovanovic, Natalia Reszka, Patryk Różycki, Yaryna Shumska, Vitalii Shupliak, Dominik Stanisławski, Marian Stępak, Alina Śmietana, Volodymir Topyi, Magdalena Węgrzyn, Tomasz Wlaźlak, Kamil Wnuk
Kuratorzy: Mateusz Kozieradzki, Marian Stępak
Koordynacja: Renata Sargalska
Współpraca: Dawid Lewandowski, Tomasz Wlaźlak, Ewelina Góra, Marta Sochacka, Magdalena Krajneta, Jowita Kunicka, Kinga Cieplińska

Koło Czasu, obecne w kulturze Torunia już od dziesięciu lat, ma jak każde tego typu wydarzenie swoją historię. Jego głównym twórcą i pomysłodawcą jest Marian Stępak. Organizowane jest od 2007 roku. Początkowo były to spotkania studentów interesujących się tzw działaniami efemerycznymi. Głównym zadaniem spotkań było aktywizowanie studentów i wzbudzanie w nich zainteresowania tego typu sztuką. Z czasem formuła spotkań rozrosła się do rangi ogólnopolskiej i toruński Festiwal Performance Koło Czasu stał się pewnego rodzaju przeglądem twórczości studenckiej w obszarze sztuki efemerycznej.
Przez pierwsze trzy lata Festiwal odbywał się w czterech odsłonach – każda z nich odpowiadała innej porze roku i posiadała swoją nazwę. Od drugiej edycji, odbywającej się w 2008 roku, gościnnie zapraszani byli również profesjonalni artyści. Dawało to możliwość zderzenia się młodych twórców z doświadczonymi twórcami. Trzecia edycja Festiwalu, już pod nazwą Koło Czasu, odbyła się w Lipnie.
W 2010 roku Festiwal Performance z uczelnianych pracowni Pałacu Dąmbskich, w których był realizowany, na stałe przeniósł się do Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. Między innymi dzięki temu Festiwal zyskał większe grono odbiorców. W tym samym czasie do Festiwalu dołączyli artyści spoza granic kraju, dzięki czemu nabrał on charakteru międzynarodowego.
Podczas IX edycji Festiwalu Performance Koło Czasu w 2015 roku zainaugurowany został projekt współpracy z artystami zagranicznymi, których twórczość oscyluje wokół szeroko rozumianego pojęcia sztuki performatywnej. W ramach corocznej prezentacji twórczości zaproszonych artystów zaprezentowana została ekspozycja Maria! Maria? Maria… portugalskiej artystki Patricii Correa w Galerii nad Wisłą. W tym roku do projektu zaproszony został Vojislav Radovanovic.
Zespół
W 2013 roku koordynatorką Koła Czasu została Renata Sargalska, zaś w 2014 dołączył Mateusz Kozieradzki, który od tego roku pełni także funkcję drugiego kuratora. Po dziś dzień Koło Czasu tworzone jest przez ten trzyosobowy zespół.
X edycja jest czasem do refleksji – nie tylko nad historią Koła Czasu, ale również nad samym pojęciem sztuki performatywnej.
W tym roku do udziału w festiwalu zaproszeni zostali artyści z Polski, USA, Niemiec, Serbii i Ukrainy. Zaprezentowane zostaną 32 działania.
Harmonogram:
/ Czwartek
13.00–18.00 – Konferencja „Pojęcie czasu w sztukach performatywnych”, Kino Centrum;
19.00 – Otwarcie X Festiwalu Performance Koło Czasu i wernisaż wystawy Wiek płodności Vojislava Radovanovica;
19.30–22.00 – Działania performance;
/ Piątek
12.00–15.00 – Działania performance
16.00–18.00 – Wernisaż wystawy z okazji 25 lecia Galerii nad Wisłą. Galeria ZPAP.
19.00–21.00 – Działania performance
/ Sobota
15.00-17.30 – Działania performance
18.00–19.30 – Działania performance
20.00 – Pokaz filmu w ramach X edycji Festiwalu Performance Koło Czasu w Kinie Centrum
/ Niedziela
13.00–16.30 – Działania performance
16.30 – Zakończenie Festiwalu

sobota, 15 października 2016

Vojislav Radovanovic / Wiek płodności

Vojislav Radovanovic
Wiek płodności/ Age of fertility
17.11.2016–01.01.2017
Wernisaż: 17.11.2016, godzina 19.00
Kurator: Mateusz Kozieradzki
Koordynacja: Renata Sargalska

Wystawa i rezydencja w ramach X edycji Festiwalu Performance Koło Czasu
Podczas IX edycji Festiwalu Performance Koło Czasu w 2015 roku zainaugurowany został projekt współpracy z artystami zagranicznymi, których twórczość oscyluje wokół szeroko rozumianego pojęcia sztuki performatywnej. Pierwszą tego typu prezentacją była ekspozycja pod tytułem Maria! Maria? Maria… portugalskiej artystki Patricii Correa.
W tym roku do udziału w drugiej odsłonie projektu zaproszony został Vojislav Radovanovic – artysta z Serbii. Wystawa Wiek płodności będzie prezentacją rysunków wykonanych w różnych technikach. Dodatkowym elementem ekspozycji będą trzy białe jeszcze w czasie wernisażu płótna, na których w czasie dziesięciodniowej rezydencji w toruńskim CSW artysta wykona prace. Publiczność będzie mogła przyjrzeć się procesowi twórczemu.


 Twórczość artysty określić można jako swego rodzaju szamanizm, który objawia się w zainteresowaniu mistyką świata natury. To opowieść o wolności istot żywych, takich jak między innymi chwasty, które są jednym z jego ulubionych tematów. Ważnym elementem jego twórczości jest sam proces twórczy – artysta rozpoczyna od poszukiwanie poszczególnych roślin w ich środowisku naturalnym, następnie przenosi je do pracowni. Czasem rośliny stają się dla niego narzędziem, jak w przypadku cyklu abstrakcyjnych kompozycji, powstałych przy użyciu baldaszków roślin jako pędzli.

Artystę fascynuje siła chwastów i ich niezwykła możliwość odradzania się – czas obraca kolejne cywilizacje w ruinę, a natura odbiera to, co do niej należało. Chwasty porastają pozostałości domów i świątyń. Rozpoczyna się tytułowy wiek płodności. Artysta dostrzega w chwastach piękno. Zauważa, że nie wszystkie są wyłącznie szkodnikami – niektóre gatunki są jadalne, część z nich wykorzystywana była od dawna w medycynie naturalnej, przypisywano im nadprzyrodzone moce, rzucano przy ich pomocy uroki i sporządzano afrodyzjaki, a w kontekście kulturowym wiąże się z nimi wiele popularnych odniesień i symboli. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w języku, w przysłowiach i opowieściach – to na gałęziach osiki miał, według wierzeń ludowych, powiesić się Judasz, stąd popularne powiedzenie „trząść się jak osika” i obraz tego drzewa jako symbolu strachu. Powszechnie znane polskie powiedzenie „czuć do kogoś miętę”, pierwotnie wiązało się z wykorzystywaniem mięty jako ziela miłości. „Cicho jak makiem zasiał” odnosi się zaś do związku maku z symboliką śmierci i jego przerażającemu zastosowaniu.
 Mateusz Kozieradzki

  
Vojislav Radovanovic (ur. 1982 w Valjevo) – serbski malarz, autor programów telewizyjnych i filmowiec. W swojej sztuce łączy klasyczne media, takie jak rysunek czy malarstwo, z nowoczesnymi środkami artystycznymi. Tworzy w takich technikach jak malarstwo, rysunek, instalacje, wideo i film eksperymentalny. Ukończył Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu w Belgradzie oraz Międzynarodową Letnią Akademię Sztuk Pięknych w Salzburgu. Jego prace prezentowane były na wielu wystawach i festiwalach. Mieszka i pracuje w Belgradzie.

Fotografie dzięki uprzejmości artysty. 

czwartek, 28 lipca 2016

Wystawa Arkadiusza Twardowskiego

Zapraszam na wystawę. Ogromną przyjemnością było napisanie do niej kilku słów.
Zdecydowanie polecam!
http://teatrdlawas.pl/aktualnosci/11368-krakow-wystawa-arkadiusza-twardowskiego-w-barakah

Arkadiusz Twardowski – „Fairy Paradise” /wernisaż wystawy rysunku i grafiki/

Fotografia dzięki uprzejmości Artysty.


Blog Artysty

wtorek, 26 lipca 2016

Konferencja w ramach X edycji Festiwalu Performance Koło Czasu - ogłaszamy nabór!


 17.11.2016
X Festiwal Performance KOŁO CZASUKonferencja interdyscyplinarna „Pojęcie czasu w sztukach performatywnych”
Organizatorzy: Marian Stępak, Mateusz Kozieradzki, Renata Sargalska
17 listopada odbędzie się konferencja interdyscyplinarna w ramach dziesiątej już edycji Festiwalu Performance KOŁO CZASU. W związku z tym zapraszamy do przesyłania zgłoszeń oraz abstraktów referatów. Zgłoszenie na konferencję (na załączonym poniżej formularzu) oraz abstrakty referatów wraz z bibliografią (do 1500 znaków, abstrakty prosimy przesyłać w osobnym mailu), przyjmowane będą do 15 października 2016 roku.
Zgłoszenia prosimy kierować na adres: mateusz.kozieradzki@csw.torun.plWszystkie pozostałe szczegóły znaleźć można w załączonym poniżej regulaminie.

„Pojęcie czasu w sztukach performatywnych”
Czas jako skalarna wielkość fizyczna określa kolejność zdarzeń, odstępy między wydarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Według Parona, jednego z pitagorejczyków, jest czymś nieuporządkowanym, ponieważ powoduje utratę pamięci, zatraca wspomnienia o tym co było, wtrąca w zapomnienie. Jest więc przyczyną bardziej związaną z ginięciem aniżeli z powstawaniem. Czas był dla Parona ilością ruchu. Liczył to, co jest teraz, z uwzględnieniem „wcześniej” i „później”.
W sztukach performatywnych czas jest niezwykle ważnym aspektem. Performance – jako część sztuki, która nie posiada jednej, określonej definicji – bardzo silnie wiąże się z czasem. Zgodnie z teorią Parona, w kontekście ulotności i niepowtarzalności tych działań, na pierwszy plan wysuwa się filozoficzne „TERAZ”. Obcując z performansem stajemy się jego częścią. Jako widzowie, razem z artystami tworzymy integralną całość działania performatywnego, która klaruje się w danym momencie. Ulotność tego działania sprawia, że każdy performance jest niepowtarzalny, nie można go w pełni odtworzyć.
Jak artyści radzą sobie z pojęciem czasu w swoich działaniach? Jak ludzie starają się utrwalić performance i zachować go dla potomnych? Jak ważny jest czas w takich działaniach? Na podobne pytania postarają się odpowiedzieć uczestnicy konferencji w ramach X edycji festiwalu KOŁO CZASU, którzy z wykorzystaniem metodologii historii sztuki zmierzą się z tym tematem.
Więcej info:

niedziela, 26 czerwca 2016

Katarzyna Konieczka w Toruniu

Spotkanie z Katarzyną Konieczką w ramach wystawy ART next to FASHION. Toruń, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu. 10.05.2016.